İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Rocketman İncelemesi

Elton John, Hollywood biyografi filmlerinde görmeye alışkın olduğumuz problemli dahi klişelerinden nasibini fazlasıyla alıyor. Film bittiğinde, bir karakter olarak Elton John’dan geriye hiçbir şey kalmıyor. İki boyutlu, tipik bir Hollywood klişesine dönüşen Elton John ise bizi mutlu etmiyor. 

2007 yılında, Walk Hard: The Dewey Cox Story vizyona girdiğinde biyografi filmlerinde, karakter çalışması denen şeyin son bulduğunu anlamamız gerekirdi. Bunun yerine, belirli formüllerin dışına çıkmayan bir taslak hazırlandı ve “acı çeken büyük yetenek” filmleri birbiri ardına geldi. Dewey Cox’u anlatan Walk Hard, Hank Williams’ı anlatan I Saw the Light, Miles Davis’i anlatan Miles Ahead, Freddie Mercury’i anlatan Bohemian Rhapsody ya da Elton John’u anlatan Rocketman filmlerine bir bakın. Müzisyenlerin ismi dışında değişen bir şey yok. Size, evde kendi biyografi filminizi yapmanız için bir tarif bile verebilirim. İhtiyacınız olan malzemeler: Yıldızı yükselmekte olan bir ünlü, seks, uyuşturucu, kendini özümseme, sevdiklerine yabancılaşma, rehabilitasyon ve kurtulma. Hepsini bir kaba koyup 120 dakika pişirin. Afiyet olsun. 

Yönetmen Dexter Fletcher, Bryan Singer’ın arkasını toplamak için Bohemian Rhapsody’e dahil olmuştu. Rocketman’i ise kas hafızasıyla yapmış gibi görünüyor. Bohemian Rhapsody, 91. Akademi Ödüllerinde, En İyi Kurgu dalında da Oscar almıştı. Ancak eleştirmenlerin ortak görüşü, Bohemian Rhapsody’nin kurgu nasıl yapılmaz konusunda ders olarak okutulabileceği. Queen üyelerinin menajerleri John Reid’le ilk kez tanıştığı sahne ise bunun en büyük örneği. Masanın etrafında oturdukları sahne, toplamda 104 saniye sürüyor. Buna rağmen tamı tamına 60 kesme var. Bu da her bir karenin, yaklaşık 1.8 saniye sürdüğü anlamına geliyor. Patlamalı çatlamalı aksiyon filmlerinin dahi çocuğu Michael Bay’in bile Transformers’taki dövüş sahnelerinde 2.8 saniyelik kareler kullandığını belirtmekte fayda var. Oturan insanları seyretmek hiç bu kadar baş döndürücü olmamıştı. Kurgudaki saçma tercihlerin, Dexter Fletcher’ın istediği kareleri elde edememesi olduğu teorisi ise Rocketman’le suya düşüyor. Çünkü Rocketman sayesinde bütün o saçma kesmelerin, hızlı karelerin Fletcher’ın kasıtlı tercihi olduğunu görebiliyoruz. 

İlgini Çekebilir:  Kadın, Göç, Güç: Sultan

Filmin hakkını vermemiz gereken nokta, Elton John’un cinsel yönelimini açıkça yansıtması. Bununla birlikte, henüz cinsel yönelimi keşfetme sürecinin getirdiği sıkıntılar nedeniyle romantik bağlar kurmadaki beceriksizliğine de yer veriliyor. Büyük bütçeli bir Hollywood filminin 18+ ibaresini almaya razı olması haliye şaşırtıcı. Filmin takdir edilmesi gereken bir diğer noktası ise, John’un sahnedeki büyüleyici duruşunu tetikleyen eşcinsel coşkuyu kucaklıyor oluşu. 

Bununla birlikte, yapımcısının Elton John olması filmi bir anlamda geride tutuyor. Kelimenin tam anlamıyla Elton John’un, Elton John hakkında yaptığı filmde Elton John, Elton John’un nefret ettiği herkesi sıraya dizip azarlıyor ve ardından Elton John’a sarılıyor. Sonra Elton John, Elton John’un fotoğraf albümünü oturup izlemenizi sağlıyor. Okuması bile bu kadar zorsa, izlemesi nasıl siz düşünün. 

Ne var ki filmi bir arada tutan, yine Elton John oluyor. Şarkılarının ve efsanevi kostümlerinin yeniden yaratılmasına, kimi zaman alt üst edilmesine izin veriyor. Bu iki unsurun yokluğu, filmin mevcut halinden bile daha sıkıcı olmasına neden olurdu. Dürüst olmak gerekirse, Dexter Fletcher’ın yaratıcılık namına yaptığı tek bir şey bile yok. Kendi efsanesini yaratmak yerine, Elton John efsanesini sömürmeyi tercih ediyor. Fletcher’ın en yaratıcı numarası, Elton John’u gerçekten bir roket gibi havaya fırlatmak. Wolf of Wall Street filminde neden hiç kurt yok diye üzülenlerin, Rocketman’de roket adam olduğunu görmekten mutlu olacaklarını düşünüyorum.

Sonuç olarak Rocketman, özel hayatı iyi bilinen bir ismin renkli Vikipedi sayfasından başka bir şey ifade etmiyor. Ancak Bohemian Rhapsody’nin gişe başarısı düşünüldüğünde, belki de ezber ve tahmin edilebilir hikayeler, insanların asıl istediğidir. Belki de film endüstrisinde çeneni kapayıp popüler olanı çalmaya devam etmen gerekiyordur. Eğer böyleyse, yazıma Dewey Cox’tan bir alıntıyla son vermek istiyorum: Allah kahretsin, bu lanet olası karanlık bir dönem!

İlgini Çekebilir:  Oliver Randorff ile 2D Animasyon Öğrenin

İlk yorum yapan sen ol

Cevap yaz